bezoekjes en project!

Ok, het is veuls te lang geleden dat ik jullie nog op de hoogte gehouden heb, maar heb het redelijk druk gehad de afgelopen weken.
Na het laatste bezoek van begin november was het hier 2 weken stilletjes. 2 weken van gewoon naar de les gaan en lekker niets doen.
De belangrijkste gebeurtenis was de inleiding tot het project. Zoals eerder vermeld heb ik hier geen examens, maar ik moet wel een groot eindproject maken. Het is te zeggen...het is een groepswerk en met een maximum van 25 paginas is dat niet echt groot te noemen. In mijn groepje zijn we met 5...een gemiddelde van 5 paginas de man dus.
Na een aantal lessen heen en weer gediscussieer en geschuif waren alle groepjes gevormd. Ik zit samen in de groep met Mette en Kristina (Denen), Jenny (Spaanse) en Stefan (Duitser). Het thema van ons project is unaccompanied children. We willen uitzoeken welke activiteiten er door professionals worden georganiseerd in het centrum in Kopenhagen waar deze kinderen opgevangen en hoe die activiteiten helpen met het omgaan met hun problemen/situatie.
Een hele boterham dus, maar best wel interessant. Ondertussen hebben we onze theorieën ongeveer verwerkt en kunnen we aan de interviews en observaties beginnen.
Met dat we aan ons project moeten werken, zijn intussen ook alle lessen gestopt. Langs de ene kant goed...zo heb je naast projectwerk ook tijd voor andere dingen, langs de andere kant heb ik soms het gevoel geen blijf te weten met mijn vrije tijd.
De afgelopen 3 weken had ik daar echter geen probleem mee.

Vrijdag 20/11 kwam de eerste lichting bezoek aan. Veerle en Lieve landden rond 9u 's ochtends, wat leuk was...zo hadden we nog een hele dag de tijd om Kopenhagen te verkennen. We slenteren wat langs de bezienswaardigheden: de zeemeermin, het paleis, de haven en gaan met valavond naar Tivoli. Het was de eerste dag open voor de kerstopening en WAUW! Het was nog betoverender dan in september...alle lichtjes en kerststalletjes brengen je direct in kerstsfeer. 's Avonds trekken we nog richting de andere kant van de stad waar een vriendin van Lieve uit Berlijn een housewarming houdt. We zijn allemaal moe, dus lang blijven we niet.
Zaterdag wandelen we naar het strand. Ze hebben geluk dat ze hier nu zijn: de enige 2 dagen in lange tijd dat de zon écht schijnt. Het is wel koud en er is veel wind, maar dat beetje warmte op je gezicht maakt veel goed. Vanaf het strand trekken we met de metro naar Christiania. 's avonds eten we op het appartement en halen 1001 herinneringen boven aan onze schooltijd...gezellig!
De volgende dag is het dan gedaan met de pret...regen, regen en regen is al wat de klok slaat. We maken -gewapend met regenjas en paraplu- een wandeling door vesterbro richting fredriksberg. Daar is een mooi park...maar het slecht weer drijft ons al snel een cafeetje binnen. Na een heerlijke maaltijd en bijhorend WARM drankje, wandelen we terug naar de Radhuspladsen. Veerle heeft 's avonds haar vlucht terug naar België, Lieve blijft nog tot maandagmiddag. Eens terug thuis zetten we ons voor de TV met een zak popcorn, ook leuk :-) Maandag is lieve dan aan de beurt en als ik weer thuiskom zit het 1e bezoek erop en kan ik me voorbereiden op het volgende.

Mijn 2e bezoek zou normaal bestaan uit Dries en m'n metekindje Senne, maar die laatste heeft het zo druk op school dat Dries uiteindelijk alleen komt. Hij komt hier in Kopenhagen aan rond 2u 's nachts. Zaterdag slapen we dus ook vooral eerst uit. Verder zal die dag me nog lang bijblijven. Omdat Dries hier nu al 2 keer geweest is, maar nog nooit de zee gezien heeft (terwijl die vlakbij is), wandelen we richting strand, waar Dries mij ten huwelijk vraagt! Ik heb ja gezegd en ga dus vanf heden ten dage door het leve als een verloofde vrouw :-)
Om onze prille verloving te vieren gaan we 's avonds gezellig op restaurant en kraken we een flesje champagne dat Dries had meegenomen.
Omdat hij met de auto gekomen is en omdat hij ook Kopenhagen wel gezien heeft ondertussen, rijden we zondag naar Helsingor. Dat is een stadje ten noorden van Kopenhagen. Het ligt op slechts 2 km van Zweden. We bezoeken er het kasteel van Hamlet, vanwaar je ook een prachtig zicht hebt op de Zweedse kustlijn. 's avonds blijven we gewoon thuis...tijd voor skypedates met de familie om het grote nieuws te melden.
Maandag moet ik in de voormiddag naar school (project), maar in de namiddag gaan we nog gezellig met z'n tweeën naar Tivoli om nog even de kerstsfeer op te snuiven voor Dries weer de lange weg naar huis moet rijden.

Ik ben amper bekomen van m'n 2e bezoek of het 3e is daar al. Vrijdagochtend komen Marlies en Ann aan. Overdag gaan we al een beetje op wandel door Kopenhagen, zonder de grote dingen te zien. 's Avonds komt Hanne immers nog aan, dus bewaren we de bezienswaardigheden voor de volgende dag. We wandelen naa nyhavn, bezichtigen daar een fototentoonstelling, gaan iets eten en veel warme thee drinken (het is ijzig koud buiten...en in tegenstelling tot 2 weken eerder, is er nu geen plekje zon te bespeuren). Na een verkwikkend middagmaal gaan we een tochtje maken in de (verwarmde!) boot...zo hebben we toch al wat dingen gezien zonder ze écht gezien te hebben. We keren dan op tijd terug om nog boodschappen te doen en hanne op te pikken.

Zaterdag is het dan bezienswaardighedendag...voor mij niets nieuws onder de zon, voor de bezoekers toch een must :-) 's avonds zijn we allemaal doodmoe, maar het is toch al vrij laat als we beseffen dat we ons schoentje nog moeten zetten...die nacht is het immers Sinterklaastijd! En hoewel ze de goedheilig man hier niet kennen, hoop ik toch dat hij aan mij denkt.

En ja hoor...de volgende dag ben ik blij verrast te zien dat de Sint blijkbaar vindt dat alleen ik braaf was geweest. Ik kreeg een mooi fotoboek, stiftjes en natuurlijk chocolade en speculaas, terwijl mijn 'stoute' vriendinnen niets kregen :-)
Omdat het al laat is als we opstaan, wordt het een korte dag: een zeer winderige strandwandeling en een welverdiende warme chocomelk achteraf. Dan is het alweer tijd om (weer) naar de luchthaven te reizen. Omdat hanne's vlucht een uurtje vroeger vertrekt dan die van Marlies en Ann, spenderen we nog een uurtje op het vliegtuig voor we elk onze eigen weg gaan...ik de bus op, zij het vliegtuig in.

De rust is ondertussen teruggekeerd in huis. Bezoek weg en ook Leonieke is niet thuis. Zij kreeg het slecht nieuws te horen dat er een overlijden was in haar familie, dus is zij richting Nederland getrokken. Na het bezoek heb ik dus al 3 dagen het huis helemaal voor mezelf...leuk, maar af en toe mis je toch iemand om tegen te praten :-)

Morgen is het donderdag en duurt het nog exact 2 weken voor ik naar huis kom voor m'n (al zeg ik het zelf) welverdiende skivakantie...ik kijk er al ontzettend naar uit!
Die 2 weken worden er nog 2 van hard aan het project werken in de hoop het voor de kerst af te krijgen...fingers crossed!

Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte!

zoen,
Helen

ps: foto's: www.picasaweb.google.com/helen.meyvis